Katowice: Msza za śp. bp. Herberta Bednorza

Zapraszamy w czwartek do katedry na Eucharystię w 29 rocznicę śmierci ks. bpa Herberta Bednorza

ASI

2018-04-09

W czwartek, 12 kwietnia br. godz. 18.00 w katedrze Chrystusa Króla w Katowicach zostanie odprawiona Msza św. w 29. rocznicę śmierci biskupa katowickiego Herberta Bednorza. Eucharystii przewodniczyć będzie metropolita katowicki abp Wiktor Skworc, homilię wygłosi rektor Wyższego Śląskiego Seminarium Duchownego w Katowicach, ks. Marek Panek.

Bp Herbert Bednorz urodził się 22 września 1908 w Gliwicach, jako drugie dziecko spośród siedmiorga rodzeństwa w rodzinie Józefa i Anny z d. Ruda. Ojciec był ślusarzem w Zakładach Naprawczych Taboru Kolejowego w Gliwicach. Szkołę powszechną ukończył w Gliwicach, tam też wstąpił do gimnazjum klasycznego. W 1922 roku wraz rodziną przeniósł się na polską stronę Górnego Śląska i zamieszkał w Katowicach na terenie parafii mariackiej. W Katowicach kontynuował naukę w gimnazjum im. A. Mickiewicza. Po złożeniu egzaminu maturalnego w 1927 roku w gimnazjum katowickim wstąpił na Wydział Teologiczny Uniwersytetu Jagiellońskiego i do Śląskiego Seminarium Duchownego w Krakowie. Święcenia kapłańskie przyjął 26 czerwca 1932 z rąk bpa S. Adamskiego. Pierwszą placówką duszpasterską była parafia św. Barbary w Chorzowie u boku przyszłego bpa polowego ks. Gawliny. Po roku pracy duszpasterskiej został skierowany na specjalistyczne studia do Louvain.

Rozpoczął studia w Louvain na Wydziale Nauk Społecznych - Ecole des Sciences Sociales. Niebawem jednak przeniósł się do Instytutu Nauk Ekonomicznych w Paryżu. Tam 10 stycznia 1936 zdał egzamin doktorski z zakresu nauk społecznych i obronił pracę doktorską poświęconą doktrynie społecznej Lutra i Kalwina. Promotorem drugiej pracy doktorskiej z dziedziny prawa został prof. Villien, dziekan Wydziału Prawa na Uniwersytecie Paryskim. Dodatkowe studia uwieńczył drugim doktoratem poświęconym konkordatowi polskiemu z 1925 roku.

W październiku 1937 roku - po powrocie do kraju - objął funkcję wikariusza w Brzezinach Śląskich. Okres okupacji przeżył na placówce duszpasterskiej w Brzezinach. Po zakończeniu wojny od 1946 roku kierował referatem duszpasterskim w Kurii. Na prośbę ks. prof. Aleksego Klawka, w roku akademickim 1949/1950 na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Jagiellońskiego prowadził wykłady z teologii pastoralnej. 4 maja 1950 został wyniesiony do godności biskupiej i przydzielony ciężko choremu bp Adamskiemu w charakterze koadiutora z prawem następstwa. Sakrę biskupią otrzymał w niedzielę, 24 grudnia 1950 z rąk bpa Adamskiego. Współkonsekratorami byli:bp T. Kubina i bp J. Bieniek.

W listopadzie 1952 roku został uwięziony przez UB za przygotowanie akcji podpisów pod petycją rodziców śląskich o przywrócenie katechizacji w szkole. Wraz z pozostałymi biskupami katowickimi został wydalony z diecezji. W latach 1952-1956 po krótkim pobycie w Krakowie mieszkał w Poznaniu, w domu prowincjalnym Sióstr Maryi. Po powrocie do Katowic w listopadzie 1956 roku przejął faktycznie rządy w diecezji.

Po ogłoszeniu przygotowań do Soboru Watykańskiego II został wybrany na konsultora w Komisji ds. Laikatu i Środków Masowego Przekazu. Brał udział we wszystkich sesjach soborowych. Po zakończeniu soboru pełnił funkcję członka Posoborowej Komisji ds. Laikatu. Został wybrany członkiem Komisji Episkopatu Polski ds. Duszpasterstwa Ludzi Pracy. W 1958 roku Jego staraniem powołano do życia Ogólnopolski Sekretariat Duszpasterstwa Głuchoniemych z siedzibą w Katowicach.

Po śmierci bpa Adamskiego w dniu 12 listopada 1967 objął rządy w diecezji katowickiej jako jej czwarty biskup. Doprowadził do zwołania i pomyślnego zakończenia Synodu Diecezjalnego (1972-1976). W diecezji katowickiej położył szczególny akcent na duszpasterstwo robotników, uwidocznione spektakularnymi pielgrzymkami robotników do Piekar Śląskich. Był Honorowym Górnikiem kopalni „Ziemowit”. W latach 1981-1985 był współprzewodniczącym Zespołu Roboczego ds. Wydawnictw i Czasopism Rządu PRL i Episkopatu Polski. Przeniósł siedzibę Śląskiego Seminarium Duchownego z Krakowa do Katowic (3 listopad 1980).

23 kwietnia 1983 po ukończeniu 75 roku życia złożył rezygnację z biskupstwa katowickiego. 3 czerwca 1985 papież zamianował nowego bpa katowickiego w osobie ks. dra D. Zimonia. Zmarł 12 kwietnia 1989, został pochowany w krypcie Katedry Chrystusa Króla w Katowicach. (za http://www.encyklo.pl)

 

Archidiecezjalny Serwis Informacyjny, Latest, Zapowiedzi wydarzeń, WYDARZENIA