Orędzie świąteczno-noworoczne Metropolity Katowickiego, Warszawa, Krajowa Izba Gospodarcza, 19 grudnia 2019 roku

1. Zgodnie z tradycją środowiska gospodarcze zrzeszone w Krajowej Izbie Gospodarczej – istniejącej od 1999 roku – zebrały się, aby uczestniczyć w spotkaniu opłatkowym niejako w przeddzień świąt Bożego Narodzenia. Na czas Adwentu i świąt papież Franciszek podarował nam niezwykły prezent w postaci listu apostolskiego Admirabile signum (Godny podziwu). Został on ogłoszony w Greccio, gdzie św. Franciszek zbudował pierwszy w historii żłóbek. Czytamy: „Żłóbek jest jakby żywą Ewangelią. Ukazuje nam czułość Boga i to, że zniża się On do naszej małości”.
Papież zaznaczył, że swoim listem chciałby wesprzeć piękną tradycję rodzin, które w okresie poprzedzającym Boże Narodzenie przygotowują stajenki, a także zwyczaj umieszczania ich w miejscach publicznych. „Chciałbym, aby ta praktyka nie ustała, a wręcz liczę na to, że tam, gdzie została zaniechana, zostanie odkryta na nowo i ożywiona” – wzywa Franciszek.
Jednak serce stajenki zaczyna bić dopiero wówczas, gdy w dniu Bożego Narodzenia składamy w niej figurkę Dzieciątka. „Wydaje się to niemożliwe, ale właśnie w ten sposób Bóg chciał objawić wspaniałość swojej miłości. Objawia się ona w uśmiechu i w wyciągnięciu rąk ku każdemu. Zawsze przekracza nasze schematy” – napisał papież.
Drodzy Bracia i Siostry! W historycznym fakcie narodzenia Jezusa Bóg przekracza schematy naszego myślenia. Staje się jednym z nas w swoim człowieczeństwie. Skraca dystans i daje doświadczenie miłości, która jest samoudzielaniem się Boga człowiekowi.
„Pociągnę ich ludzkimi więzami – zapowiadał Bóg – a będą to więzy miłości. Jestem dla nich jak ten, co podnosi do swego policzka niemowlę”… Sens zbliżających się świąt to dać się Bogu pociągnąć „ludzkimi więzami”, które są „więzami miłości”…

2. Spotykamy się w konkretnym kontekście kończącego się roku 2019. To rok 100. rocznicy wybuchu I powstania śląskiego, rok 40. rocznicy I wizyty Jana Pawła II w ojczyźnie. To wtedy na Jasnej Górze Jan Paweł II mówił o ludzkiej pracy i o pozdrowieniu „Szczęść Boże!” towarzyszącym tej pracy, że łączy ono w dwóch słowach ludzką pracę i jej odniesienie do Boga. Nade wszystko wezwał Ducha Świętego, aby odnowił oblicze tej ziemi, polskiej ziemi.
Rok 2019 to również 30-lecie powstania Krajowej Izby Gospodarczej. Na stronie internetowej KIG znajduje się informacja o Izbie. Waszą aktywność można scharakteryzować zamieszczonymi tam czasownikami: jesteśmy; zrzeszamy się; reprezentujemy; uczestniczymy; pomagamy; organizujemy; angażujemy się.

3. Szanowni Pracodawcy i Przedsiębiorcy! Dziś z perspektywą Bożego Narodzenie w tle prosimy o Boże błogosławieństwo dla tej aktywności człowieka, którą nazywamy działalnością gospodarczą. Ta modlitewna inicjatywa Izby Gospodarczej trwa już 30 lat i, jak wierzymy, przynosi błogosławione owoce dla wszystkich, którzy powierzają ludzką aktywność – którą język Biblii określa „czynieniem sobie ziemi poddanej” – Bożej Opatrzności. Modlimy się za was, prosząc, aby nadal czuwała nad wami w każdy czas. Życzę wam na czas świąt dystansu do codzienności, życzę ciszy, bo w niej przemawia Bóg, i doświadczenia Jego bliskości w tajemnicy betlejemskiej nocy i w tajemnicy Eucharystii, gdzie spełnia się obietnica Zbawiciela: „Jestem z wami przez wszystkie dni aż do skończenia świata”.
Szanowni Państwo! Przed nami rok 2020. Dar czasu nowego, dni jeszcze niezapisane treścią. Wielu z niepokojem zadaje pytania: co nam przyniesie nowy rok? Jaki będzie dla gospodarki, dla przedsiębiorców?… Można tylko prognozować, analizując dane. Nie wiemy dokładnie, jaki będzie ten rok. Wiemy, że sytuacja gospodarczo-społeczna jest dynamiczna lokalnie i globalnie.
Dlatego proponuję odwrócić stawiane pytania: co my wniesiemy w Nowy Rok? Jaką treścią będziemy wypełniali dni nowego roku? Wszak czas roku nowego nie jest zdeterminowany.
Starajmy się wszyscy, aby w dni nowego roku wnosić to, co służy dobru wspólnemu. Znowu przywołam papieża Franciszka. W swym programowym dokumencie, adhortacji apostolskiej Ewangelii gaudium, papież przedstawił zasady „w istotny sposób kierujące rozwojem współżycia społecznego i budowaniem ładu, w którym różnice tworzą harmonijną całość w obrębie wspólnego projektu” (nr 221). Jestem przekonany, że ze względu na specyficzną sytuację społeczno-polityczną i kulturową stosowanie tych zasad jest aktualne i wskazane również w naszej ojczyźnie.
Pierwsza zasada: „czas jest ważniejszy niż przestrzeń”. Stosowanie tej zasady pozwala pracować w długiej perspektywie, bez obsesji uzyskiwania natychmiastowych rezultatów. Chodzi więc nie tyle o uzyskanie pełnego rezultatu od razu, ile o rozpoczęcie długofalowego procesu.
Druga zasada: „jedność jest ważniejsza niż konflikt”. Na temat skonfliktowanego społeczeństwa polskiego wiele już napisano. Polska uważana jest za jedno z najbardziej spolaryzowanych społeczeństw we współczesnej Europie. Stąd praca nad jednością jest dla nas niezwykle ważnym zadaniem. W procesie tym potrzebny jest etos respektowania godności każdego człowieka, umiejętność odróżnienia błędu od człowieka błądzącego, prowadzenie walki szlachetnej, a nie wyniszczającej (por. LE, nr 20) oraz pokorne przekonanie, że nikt nie ma monopolu na prawdę i tylko dialog – nieraz trudny i długi – jest drogą prowadzącą do obiektywnej prawdy i dobra.
Trzecia zasada: „rzeczywistość jest ważniejsza od idei”. Między rzeczywistością a ideą zawsze zachodzi napięcie. Rzeczywistość po prostu jest, a ideę się wypracowuje. Trzeba doprowadzić do stałego dialogu pomiędzy nimi, unikając oddzielenia idei od rzeczywistości.
Wreszcie czwarta zasada: „całość jest ważniejsza niż część”. Zasada ta jest szczególnie aktualna i ważna w zglobalizowanym i globalizującym się świecie.
Zasada „całość jest ważniejsza niż część” jest konsekwencją uniwersalnego wymiaru chrześcijaństwa. Apelujemy o stosowanie tej zasady w kontekście członkostwa Polski w Unii Europejskiej, a także w kontekście zjawiska migracji, by uniknąć skrajnych postaw, nawzajem się wykluczających, zaostrzających konflikt społeczny w naszej ojczyźnie i narażających nasz kraj na izolacjonizm.
Wszystkie przytoczone tu zasady stanowią organiczną całość. Warto o nich pamiętać w działalności politycznej, gospodarczej i społecznej, która ma budować wspólne dobro w atmosferze pokoju, sprawiedliwości i w poczuciu narodowej wspólnoty. Takich właśnie postaw potrzebujemy w życiu publicznym naszej ojczyzny. O taki, mądrościowy etos życia publicznego apelujemy. O taki etos życia publicznego się modlimy i wszystkich zatroskanych o dobro ojczyzny do tej modlitwy zapraszamy, wołając: ojczyznę wolną błogosław, Panie, we wszystkie dni nowego roku!
Szanowni Państwo! Łaska Boga Ojca daje się jako miłość bez warunków. Otrzymawszy Jego bliskość i przebaczenie w Chrystusie, możemy wyruszyć w drogę nowego roku. Niech w waszej działalności prowadzi was Duch Święty – Duch rady i męstwa, dar Ojca i Syna. Niech dzień po dniu Duch mądrości podpowiada nam decyzje, postawy i słowa służące budowaniu dobra wspólnego.
Błogosławionych świąt Bożego Narodzenia i wielu łask Pana w nowym roku! Zapewniam modlitwę Kościoła i pasterskie błogosławieństwo!