W Święto Chrztu Pańskiego emerytowany biskup katowicki przewodniczył Mszy św. podczas pielgrzymki Domowego Kościoła do Katowic-Panewnik. W homilii zauważył, że w chrzcie Chrystusa zapowiedziane jest misterium paschalne. – Chrzest oznacza, że Jezus zakończył ukryte życie i wstąpił w szeregi grzeszników. Przyjmuje z rąk św. Jana „sakrament” grzeszników, zajmuje miejsce pośród nich. W ten sposób, w wydarzeniu chrztu Jezusa objawia się tajemnica Krzyża. Niejako nad nią ukazuje się znak zmartwychwstania i uwielbienia: gołębica symbolizująca Ducha Świętego. Słychać również głos z nieba: „Ty jesteś moim Synem umiłowanym, w Tobie mam upodobanie”. Początek i koniec misji Jezusa stykają się ze sobą i tworzą nierozerwalną jedność – mówił.

Kaznodzieja zaznaczył, że sakrament chrztu wprowadza wierzących do “szkoły Chrystusa”. Wśród praktycznych konsekwencji chrztu wymienił: dobre czyny, uzdrawianie świata i ludzkich relacji, budowanie cywilizacji życia i miłości oraz przemienianie nadzieją struktur życia społecznego i politycznego w duchu Chrystusowej Ewangelii.

Abp Skworc stwierdził, że życie łaską chrztu umożliwia dojście do “człowieczeństwa wysokiej próby”. – [To] człowieczeństwo dobrze rozumiejące, co znaczy uczciwość, dyspozycyjność, duch służby; człowieczeństwo zakotwiczone w ewangelicznym wezwaniu, by czynić ze swego życia wielkoduszny dar, aby ostatecznie stać się w nadziei dziedzicami życia wiecznego. Uczył nas tego Sługa Boży Franciszek Blachnicki. Jego ideałem był Chrystus Sługa, bo „Syn Człowieczy nie przyszedł, aby Mu służono” – podkreślił.

Kończąc wyraził wdzięczność zgromadzonym małżeństwom za budowanie w domach, “lokalnie i globalnie, cywilizacji życia i miłości; za wychowywanie dzieci w duchu gorliwości w pełnieniu dobrych uczynków”. Wezwał także do wytrwałości i aktywnego świadectwa. – Domowy Kościele, wszyscy go tworzący, ochrzczeni „Duchem Świętym i ogniem”, obdarzeni Jego darami, świadomi dziedzictwa życia wiecznego, przekazujcie młodemu pokoleniu słowem i świadectwem ważne i potrzebne motywy życia i nadziei – apelował.